Odio
Como te odio!
Odio cada palabra que pronunciaste y que ensuciaste con una mentira.
Como te odio!
Odio cada carícia autómata que tenias aprendida y apretabas el boton de encendido.
Como te odio!
Odio cada beso que marcaste en mi piel fingiendo que lo reservabas para mi.
Como te odio!
Como te odio.
No pots témer res
No et pots imaginar, éssers humans assetjats i cercats en una presó sense barrots. No pots concebre, infants morint-se de fam i l'execució de persones que només busquen aliment. No pots creure en la desolació que sents quan veus com destrueixen casa teva i romandre en un cementiri de ciment perquè encara tens un bri d'esperança de que tot aquell malson desaparegui. Però albada darrere albada, hi ha més tombes per excavar. I no pots témer res, perquè tu no ets allà.
Comentaris
Publica un comentari a l'entrada